Tijd voor tijd

Ik kijk op mijn horloge (ja, zo’n ding gebruik ik nog) en zie dat het al tien over acht is. Neeltje is aan het spelen en wil daar nog niet mee ophouden. Opgefokt graai ik snel een banaan en een mandarijn bij elkaar terwijl ik roep dat ze nu echt haar schoenen moet gaan aantrekken omdat we anders te laat op school komen. Ze speelt rustig verder terwijl ze zegt: “Ik kom zo. Nog even dit afmaken.” (waar heb ik dat eerder gehoord? – oh ja, dat zeg ik zelf regelmatig…). Lees verder

De lobby en de maffia

Een artikel in De Correspondent trekt vandaag mijn aandacht: Hoe de farmaceutische marketingmachine medische richtlijnen manipuleert. Het artikel is in feite een update van een eerder artikel in Vrij Nederland: De diabeteslobby. Onderwerp van beide artikelen is de keiharde lobby van de farmaceutische industrie met betrekking tot door hen ontwikkelde diabetesmedicatie. Medicatie waaraan letterlijk miljarden verdiend worden door enkele grote farmaceutische fabrikanten, maar die door de diabetesrichtlijn van het Huisartsen Genootschap niet wordt geadviseerd, behalve wanneer andere medicatie niet blijkt te voldoen. Maar het is niet zozeer dit specifieke onderwerp waardoor mijn aandacht getrokken wordt, als wel de parallel die ik zie met de industrie voor kunstmatige zuigelingenvoeding. Lees verder

Ontlading

Vandaag had ik bezoek. Van de buurvrouw. Met haar dochter. Ze wonen sinds kort weer in de buurt, na afwezigheid van een jaar of twee. Het leek me leuk ze uit te nodigen. Ik een praatje met de buurvrouw. Neeltje spelen met haar dochter. Eerst voetballen en stoepkrijten in de tuin, daarna lezen en tekenen in huis.

Ik sprak Engels met de buurvrouw. Ze spreekt geen Nederlands. Zij sprak Spaans en Engels met haar dochter. Ik sprak Nederlands met Neeltje. Een mengelmoes van klanken. Lees verder

Perspectief op Triple P

Goed nieuws! De door de Nederlandse jeugdgezondheidszorg gepropageerde opvoedmethode ‘Triple P’, ook wel bekend als ‘Positief Opvoeden’ werkt even goed als andere opvoedsteun. Dit bericht was afgelopen week via verschillende kanalen te lezen, waaronder de website van het Nederlands Jeugdinstituut (NJi), ‘het landelijk kennisinstituut voor jeugd- en opvoedingsvraagstukken’, dat ‘verantwoordelijk is voor de invoering van Triple P in Nederland’, zoals het zichzelf profileert. Lees verder

Vrouwvriendelijk

Een bedrijf in de regio Eindhoven is naar aanleiding van berichten dat vrouwen zich regelmatig onveilig voelen op straat, doordat ze lastig gevallen worden door mannen, een campagne gestart. Het bedrijf biedt hen een gratis hoofddoek aan waarmee ze minder de aandacht van mannen zullen trekken doordat hun vrouwelijke trekken deels verborgen blijven.

Was dit bericht werkelijkheid geweest dan had het halve land op de achterste poten gestaan. Van burger tot politiek was hier schande van gesproken, geen actualiteitenprogramma was hier aan voorbij gegaan en hele religies zouden over één kam geschoren zijn. Maar het is geen werkelijkheid. Of toch…? Lees verder

I’ve got the power

Het gangbare beeld van de ouder-kind-relatie is gebaseerd op een asymmetrisch-afhankelijke  machtsstructuur (Engels: asymmetrically-dependent power structure (kortweg asymmetric power structure) – ik sta open voor een betere vertaling). In een dergelijke structuur binnen een relatie is in meer of mindere mate de ene persoon de machthebber en de andere de ondergeschikte.  In voorgenoemde relatie is het uiteraard de ouder die als machthebber beschouwd wordt, en het kind als de ondergeschikte. Lees verder

Over kinderen, volwassenen en mensen

Het beeld dat onze maatschappij heeft van kinderen is tegenstrijdig. Aan de ene kant verwachten we dat kinderen zo snel mogelijk ‘volwassen’ gedrag vertonen, meedraaien in de maatschappij. We willen dat ze de hele nacht doorslapen, dat ze eten zonder te knoeien, dat ze direct klaar staan als we de deur uit willen, maar geduld hebben wanneer wij met iets anders bezig zijn als ze ons om hulp vragen.

Aan de andere kant verwachten we niet dat kinderen zich ‘volwassen’ kunnen gedragen. We leggen niet uit waarom we bepaalde dingen van ze verwachten, we betrekken ze niet in belangrijke beslissingen voor het gezin, en we roepen eindeloos woorden als ‘stop’, ‘voorzichtig’, en ‘niet doen’. Lees verder